[dimkos]

Εμενα μ’αρεσει η διαδικασια της σκεψης, η στρατηγικη που ακολουθεις σε καθε παρτιδα για να φτασεις στον στοχο, οπως ακριβως και σ’ενα μαθηματικο προβλημα. Οι μεθοδοι διαφερουν για να φτασεις στον στοχο που εχεις βαλει σ’ενα παιχνιδι, οπως διαφερουν και οι μεθοδοι λυσης ενος μαθηματικου προβληματος (Μ.Ε.Μ.Π.). Οι μηχανισμοι του παιχνιδιου σε βοηθανε να απλωσεις τις στρατηγικες σου αρετες και αν δενουν με το θεμα, πραγματικα σε ταξιδευουν! Η ποικιλια των κοσμων και των παιχνιδιων κρατανε το ενδιαφερον σου σε μεγαλα επιπεδα αφου ψαχνεις και βρισκεις ολο και πιο εξυπνους μηχανισμους. Μαγεια θεωρω ακομα και το δεσιμο της Ιστοριας με το παιχνιδι ( συμμετεχεις σε γεγονοτα και τοπους που δεν εχεις ζησει η επισκεφθει ποτε η εχεις επισκεφθει και σου θυμιζουν πραγματα). Η εναλλαγη ρολων ( εχεις μαγαζι, ελεγχεις στρατους κ.ο.κ.) σε προκαλει να δοκιμαζεις τις γνωσεις σου και να παιρνεις αποφασεις για τον καθε ρολο. Και βεβαια οπως σε ολα τα παιχνιδια θελεις παντα να γινεσαι καλυτερος (να βελτιωνεις τις επιδοσεις σου) η να διατηρεις τα σκηπτρα σου ( αηττητος για σειρα παρτιδων).
Οταν παιξεις μια παρτιδα στον υπολογιστη απο το ιδιο παιχνιδι που παιζεις στο τραπεζι καταλαβαινεις την διαφορα, ολα ειναι ετοιμα και υπολογισμενα χωρις να το κανεις εσυ, καμια φορα σου φευγουν επιλογες απο την σειρα σου γιατι δεν βλεπεις καθαρα, ζωντανα το παιχνιδι, αλλα το βλεπεις μεσα απο μια οθονη, ετσι σου φαινονται ολα μικρα και ψευτικα. Καποιοι αυτα τα θεωρουν πλεονεκτηματα, που να καθομαι να σκεφτομαι τωρα, λενε, η να παιξουμε ενα να τελειωνουμε (η βιασυνη δεν ειναι παντα καλο, ε?). Προφανως εχουμε απλοποιησει τις διαδικασιες και εχουμε χασει τα ενδιαμεσα, που ισως ειναι και η ουσια!
Θελω να στησω το παιχνιδι, να απλωσω το ταμπλο και να εξετασω τα υλικα του, οπως θα εκανα και μ’ενα βιβλιο. Στην συνεχεια να υπολογισω, να ατειευτω με την παρεα και στο τελος να σχολιασω την παρτιδα με την παρεα μου. Ειναι αλλη αισθηση που οσοι δεν εχουν δοκιμασει σιγουρα χανουν.

[Author]

Posts