Κεντρική / Board Games / ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ & ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ: DOOM The Board Game

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ & ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ: DOOM The Board Game

Φίλες και φίλοι του Επιτραπαίζουμε καλησπέρα σας για άλλον έναν μήνα. Έναν υπέροχο μήνα οπού η άνοιξη έχει έρθει και οπού μαζί της έρχεται και το Άγιο Πάσχα. Και Πάσχα σημαίνει ξεκούραση από την δουλεία, προσευχή, φαγητό και φυσικά περισσότερος ελεύθερος χρόνος για τα αγαπημένα μας επιτραπέζια! Για άλλη μια φορά λοιπόν και κόντρα στο πνεύμα των ημερών που έρχονται (όπως συνηθίζω να κάνω  πάντα έτσι κι αλλιώς), θα σας παρουσιάσω ένα παιχνίδι το οποίο είναι βασισμένο σε ένα επικό παιχνίδι των κονσολών και του υπολογιστή ένα παιχνίδι με τεράστιο όνομα και φανατικό κοινό σε όλο τον κόσμο, ένα παιχνίδι καταστροφής, ένα παιχνίδι με μάχες μέχρι τελικής πτώσης … Ο λόγος φυσικά για το α-π-ι-σ-τ-ε-υ-τ-ο DOOM!!! (Νέα έκδοση της FFG)

Το Doom λοιπόν είναι μια μεταφορά του τελευταίου  παιχνιδιού Doom 4 που βγήκε πρόσφατα σε κονσόλες και PC. Είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι ημισυνεργατικό, δηλαδή ένας παίχτης χειρίζεται τους εισβολείς δαίμονες, ενώ μέχρι 4 παίχτες χειρίζονται από έναν σούπερ εξοπλισμένο και εκπαιδευμένο στρατιώτη. Ο σκοπός των δαιμόνων απλός… Να καταστρέψουν τα πάντα και να εξολοθρεύσουν τους στρατιώτες ώστε να εξαπλώσουν την κυριαρχία τους. Ο σκοπός των στρατιωτών ποικίλει από αποστολή σε αποστολή αλλά κατά κύριο λόγο είναι να εκπληρώσουν κάποια objectives (στόχους) αναλόγως την αποστολή. Έτσι πχ σε κάποιες πρέπει να σώσουν αθώους επιστήμονες ενώ σε άλλες να πάρουν και να μεταφέρουν δείγματα από δαίμονες…

Σχετικά με το επιτραπέζιο τώρα, το ταμπλό στο Doom αποτελείται από πολλά κομμάτια τα όποια ενώνονται σαν παζλ με διαφόρους τρόπους ώστε να σχηματίσουν την πίστα της εκάστου αποστολής  (πχ σαν το descent 2nd edition).  Eνα σκασμό από κάρτες μέσα στις οποίες βρίσκονται τα όπλα των στρατιωτών, τα objectives, τα στατιστικά των δαιμόνων και πολλά πολλά αλλά. Ένα σωρό χάρτινα tokens για όπλα, health packs κτλ που βρίσκονται πάνω στο ταμπλό και φυσικά πολλές πολλές φιγούρες δαιμόνων αρκετά έως πολύ καλοφτιαγμένες καθώς και 4 φιγούρες των στρατιωτών! Όλα αυτά συνθέτουν αρμονικά μια πολύ καλή παράγωγη. Αρκεί όμως αυτή για να είναι καλό και το παιχνίδι? Φυσικά και όχι…

Το πολύ καλό σ’ αυτή την νέα έκδοση του doom (θυμίζω υπάρχει και μια παλαιότερη έκδοση που έχει μεταφραστεί και στα ελληνικά) είναι ότι είναι εξαιρετική μεταφορά του παιχνιδιού. Οι εχθροί κυριολεκτικά κινούνται όπως και στο παιχνίδι για κονσόλες και pc,έχουν τα ίδια όπλα και τις ίδιες ικανότητες κι έτσι ένας που έχει ασχοληθεί με το video game βρίσκει εξαιρετικές ομοιότητες κάτι το οποίο μ’ άρεσε πάρα πολύ προσωπικά. Το παιχνίδι έρχεται με 12 αποστολές χωρισμένες στα 2 (δηλαδή  2 μεγάλες αποστολές που αποτελούνται από 6 μικρότερες η καθεμία) και νικητής είναι αυτός που θα κερδίσει τις 4 από τις 6 αποστολές για κάθε μια από αυτές.

Στο gameplay τώρα το Doom παίζεται σε γύρους έως ότου μια πλευρά να νικήσει. Κάθε γύρος αποτελείται από τις εξής 2 φάσεις: Status phase: σ’ αυτή τη φάση ο παίχτης που χειρίζεται τους δαίμονες τραβάει  κάρτες από ένα ειδικό deck που έχει ώστε να έχει στο χέρι του 6. Μετά μπορεί να κάψει μέχρι 3 κάρτες από το χέρι του ώστε να boost-άρει τους δαίμονες του με ένα token το οποίο τους ενεργοποιεί μια ειδική ικανότητα . Κάθε τύπος δαίμονα έχει μια ειδική ικανότητα γραμμένη πάνω στην κάρτα , που χρειάζεται ένα τέτοιο token, για να ενεργοποιηθεί. Εν συνεχεία οι παίχτες παίρνουν τις κάρτες των στρατιωτών που παίζουν συν μια κάρτα δαιμόνων για κάθε τύπο δαίμονα που υπάρχει στο παιχνίδι και τις ανακατεύουν. Πχ αν παίζουν 4 παίχτες, 3 που χειρίζονται τους στρατιώτες και ένας που χειρίζεται τους δαίμονες, θα ανακατευτούν οι 3 κάρτες στρατιωτών συν όσοι τύποι δαίμονα υπάρχουν στο ταμπλό εκείνη τη στιγμή. Προσοχή μιλάμε για τύπους και όχι για φιγούρες. Αν υπάρχουν πχ 3 imps και 2 cacodemon στο ταμπλό αυτά είναι ΔΥΟ τύποι δαιμόνων καθώς με μια κάρτα ενεργοποιούνται όλες οι φιγούρες του κάθε τύπου μαζί. Έτσι λοιπόν η σειρά οπού θα ενεργοποιηθούν οι στρατιώτες ή οι δαίμονες είναι τυχαία σε κάθε γύρο. Ξεχάστε λοιπόν τον παραδοσιακό τρόπο οπού οι παίχτες παίζουν με δεξιόστροφη φορά. Αυτός ο τρόπος είναι πολύ ενδιαφέρον καθώς δεν μπορείς να προγραμματίσεις απολύτως τις κινήσεις σου και πιστέψτε με παρότι φαίνεται ότι στηρίζετε στην τύχη (και όντως έτσι είναι εν μέρη) είναι άκρως λειτουργικός στη διάρκεια του παιχνιδιού!

Μετά λοιπόν την ολοκλήρωση της status phase περνάμε στην 2η φάση, την φάση ενεργοποίησης (activation phase): Σ’ αυτή τη φάση ανοίγεται η 1η κάρτα από αυτές που ανακατέψαμε νωρίτερα και ενεργοποιείται ο αντίστοιχος στρατιώτης αν είναι κάρτα στρατιώτη ή αν είναι κάρτα δαίμονα τότε ο παίχτης που τους χειρίζεται διαλέγει έναν τύπο δαιμόνων από το ταμπλό και ενεργοποιεί όλες τις φιγούρες αυτού του τύπου μια μια τη φορά. Οι δαίμονες μπορούν να κινηθούν και να επιτεθούν κατά την ενεργοποίηση τους ενώ αν ξοδέψουν και κάποια από τα tokens που αναφέραμε παραπάνω μπορούν να ενεργοποιήσουν και την ειδική ικανότητα τους. Οι στρατιώτες από την άλλη μεριά έχουν ένα αρχικό deck 10 καρτών. Από αυτές οι 4 είναι κοινές για όλους ενώ οι άλλες 6 προκύπτουν από τα όπλα που παίρνουν στην αρχή του παιχνιδιού (3 για κάθε όπλο). Αυτές ανακατεύονται μαζί και αποτελούν το deck του κάθε στρατιώτη. Έτσι λοιπόν στον γύρο του ο κάθε στρατιώτης μπορεί να παίξει όσες κάρτες θέλει από το χέρι του (φυσιολογικά έχει όριο 3 κάρτες στο χέρι του) και να κάνει ότι λένε αυτές οι κάρτες. Οι περισσότερες έχουν κίνηση και επίθεση αλλά υπάρχουν και κάποιες που δίνουν πανοπλία για άμυνα, χειροβομβίδες κτλ.

Οι επιθέσεις του παιχνιδιού δεν έχουν καμία πρωτοτυπία. Είναι 2 ειδών κοντινές (σώμα με σώμα) και εξ αποστάσεως (οι περισσότερες). Κάθε φιγούρα έχει την μεγίστη απόσταση οπού μπορεί να επιτεθεί, αναλόγως του όπλου της, ενώ έχει ακόμα και τα ζαριά τα όποια ρίχνει. Ο επιτιθέμενος λοιπόν ρίχνει τόσα ζαριά όσα ορίζονται από την κάρτα του και μετράει  τα συνολικά χτυπήματα που έφερε. Ο αμυνόμενος τραβάει μια κάρτα από το deck του και αφαιρεί από τα συνολικά χτυπήματα του, τις ασπίδες οπού υπάρχουν πάνω σ’ αυτήν την κάρτα. Η διάφορα (αν υπάρχει) είναι και η τελική ζημιά οπού δέχεται ο αμυνόμενος. Ο κάθε στρατιώτης έχει 10 πόντους ζωής ενώ η ζωή των δαιμόνων ποικίλει αναλόγως το μέγεθος τους και το ποσό πιο βαθιά έχουν βγει από την κόλαση… Και εδώ αρχίζει το ωραίο του παιχνιδιού (για τους στρατιώτες όμως μονό όχι για τον παίχτη που χειρίζεται τους δαίμονες). Οι δαίμονες έχουν 2 ενδείξεις ζωής. Μια οπού όταν δεχτούν τόση ζημιά σκοτώνονται και μια λίγο μικρότερη οπού όταν δεχτούν τόση ζημιά οι στρατιώτες μπορούν να τους σκοτώσουν κάνοντας το λεγόμενο glory kill εισερχόμενοι στο τετράγωνο τους. Ω ναι όσοι έχετε παίξει το παιχνίδι θα με καταλάβετε. Είναι ακριβώς αυτό οπού οι δαίμονες ζαλίζονται (και καλά) μένουν ακίνητοι και τους αποτελειώνεις από κοντά με μπουνιές, ακρωτηριασμούς κτλ. Απίστευτη μεταφορά από το video game και αυτή, αλλά αρκετά unbalanced όσον αφορά την εξέλιξη του παιχνιδιού καθώς με κάθε glory kill οι στρατιώτες γιατρεύουν 2 πόντους ζημιάς και τραβάνε και μια ειδική κάρτα που είναι αρκετά δυνατή.

Σαν να μην έφτανε όλη αυτή η ανισορροπία το παιχνίδι έχει γεμίσει το ταμπλό με health packs ώστε να γιατρεύονται οι στρατιώτες και με σούπερ δυνατά νέα όπλα ώστε να ενισχύουν το αρχικό τους deck. Αν πάραυτα έχετε ακόμα την ελπίδα ότι ως ο παίχτης οπού χειρίζεται τους δαίμονες μπορείτε να νικήσετε έρχεται το objective του δαίμονα που είναι να σκοτώσει 6 φόρες τους στρατιώτες…6 φορές…6…ΈΞΙ!!!! Δηλαδή, να τους δώσει 60 πόντους ζημιάς… Την ώρα που το κάθε health pack γιατρεύει 5 και υπάρχουν τουλάχιστον 4 σε κάθε πίστα. Οκ λέτε? Το έχετε?? Χμ να σας πω εδώ ότι και να πεθάνει κάποιος στρατιώτης δεν χάνει απολύτως τίποτα. Απλώς στον γύρο του ανασταίνεται κανονικά σε έναν αερομεταφορέα της επιλογής του και παίζει μάλιστα τον γύρο του κανονικότατα!!! Όλα καλά δηλαδή, οι στρατιώτες μοιάζουν πιο δαιμονικοί κι από τους δαίμονες της κόλασης στο συγκεκριμένο παιχνίδι!!!

Έτσι λοιπόν κυλάει το παιχνίδι από γύρο σε γύρο μέχρι μια πλευρά να επιτύχει το objective της και να κερδίσει. Δεν υπάρχει campaign mode έτσι δεν υπάρχουν αναβαθμίσεις, ούτε χρειάζονται να σημειώνεις τι κέρδισες στην προηγούμενη αποστολή. Απλώς φτιάχνεις τον χάρτη και πας στην επομένη αποστολή. Βεβαία αυτό έχει και το καλό του ότι δεν χρειάζεται στάνταρ άτομα για να παιχτεί αλλά μπορεί οποιοσδήποτε να καλύψει κάποιον παίχτη που για κάποιο λόγο δεν μπόρεσε να παρευρεθεί την συγκεκριμένη μέρα.

Συνοψίζοντας λοιπόν σχετικά με το DOOM:

+Είναι ένα καλοστημένο παιχνίδι όσον αφορά τους μηχανισμούς του.

+Οι κάρτες του βγάζουν πολύ ωραίους συνδυασμούς (combo) και παίζεται πολύ ευχαρίστα.

+Είναι αρκετά εύκολο τόσο στο να το μάθεις όσο και στο να το παίξεις.

+Εκπληκτική μεταφορά του video game

+Ωραίες φιγούρες και σε γενικές γραμμές καλή παράγωγη

+12 αποστολές (πολλές για ένα παιχνίδι του είδους του). Σκεφτείτε πως το παλιό είχε μόλις 5!!!

+Δεν θέλει dedicated group (δηλαδή συγκεκριμένα άτομα)

-Πολύ unbalanced σε σημείο να ξενερώνει τον παίχτη οπού χειρίζεται τους δαίμονες διότι χάνει δίχως να παίξει κάτι λάθος (τουλάχιστον στις πρώτες αποστολές).

-Αρκετά μεγάλη διάρκεια  η όποια όμως βεβαία περνάει ευχαρίστα και δεν κουράζει. Αλλά υπάρχουν για το 2ωρο plus που κρατάει πολύ καλυτέρα παιχνίδια στο είδος του και  πιο τακτικά (πχ Level 7, The others κτλ)

-Η αλλαγή από την 1η έκδοση όσον αφορά τον χάρτη. Στην 1η έκδοση ανακάλυπτες σιγά σιγά τι σε περιμένει στο επόμενο δωμάτιο ενώ σ’ αυτό είναι σχηματισμένος όλος ο χάρτης από την αρχή γεγονός οπού στερεί την αγωνιά από τους παίχτες.

Αρκετά όμως φίλοι μου με τα λoγiα. Οι δαίμονες έχουν βγει από τις πύλες της κολάσεως και έρχονται με σκοπό να μας αφανίσουν. Πάρτε τα όπλα σας, φορέστε τη διαστημική στολή σας, οπλιστείτε με θάρρος και πάμε να τους καταστρέψουμε ή μήπως θα ήμαστε εμείς αυτοί οι όποιοι θα τους βοηθήσουμε ώστε να φτάσουν ένα βήμα πιο κοντά στον αφανισμό των ανθρώπων? Η απόφαση δική σας. Η τύχη της ανθρωπότητας θα κριθεί σε μια μάχη μέχρι τελικής πτώσεως. Άραγε ποια πλευρά θα επικρατήσει???

Σχετικά με Αχιλλέας Γαρυφάλου

Αχιλλέας Γαρυφάλου
Ο Αχιλλέας εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος στο Νοσοκομείο Μητέρα και μένει στην περιοχή του Ζωγράφου τα τελευταία 18 χρονιά!Η "τρέλα" με τα επιτραπέζια του έχει κολλήσει από πολύ μικρή ηλικία στις αρχές της δεκαετίας του 90 με το ηρωικό Hero Quest και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με αυξανόμενο ενδιαφέρον! Αγαπημένη του κατηγορία τα θεματικά παιχνίδια στρατηγικής & φαντασίας, που γεμίζουν όμορφα το τραπέζι ενώ παράλληλα αναβλύζουν από το θέμα που πραγματεύονται...

Δείτε επίσης...

August 2017 Issue

Το νέο τεύχος του Επιτραπαίζουμε Magazine, κυκλοφόρησε. Ελάτε να σας ταξιδέψουμε για άλλη μια φορά …