Κεντρική / Board Games / MEEPLE’S CORNER: Modern Art
Δείτε τι καινούργιο, μόλις έφτασε...

MEEPLE’S CORNER: Modern Art

Το Modern Art είναι ένα από τα παιχνίδια πονταρίσματος της άτυπης τριλογίας του δόκτωρος Knizia Board μαζί με τα Ra και Medici. Παίζεται με τρεις έως πέντε παίκτες και μία παρτίδα διαρκεί περίπου 50-60 λεπτά.

Κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 1992, πολύ δημοφιλές επιτραπέζιο, με πολλές διαφορετικές εκδόσεις. Έχει λάβει πολλά βραβεία στα τόσα χρόνια που κυκλοφορεί, ενώ είχε προταθεί για το βραβείο Spiel des Jahres το 1993.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ
Παρακάτω θα δούμε την νεότερη αγγλική έκδοση της CMON που κυκλοφόρησε φθινόπωρο του 2017. Το παιχνίδι είναι γλωσσικά ανεξάρτητο και η εν λόγω έκδοση είναι θεωρώ πανέμορφη, με εξαιρετικά περιεχόμενα. Φυσικά, περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα, λόγω του ότι είναι παιχνίδι με θέμα την τέχνη η προτίμηση είναι καθαρά υποκειμενική. Εντός του μεσαίας προς μικρής διάστασης κουτιού (πολύ θετικό για τον χώρο που πιάνει και την φορητότητα) θα βρούμε: 1 Ταμπλό παιχνιδιού, 70 Κάρτες (Τεράστιες, με τους πίνακες των 5 καλλιτεχνών), 5 Καλύμματα παικτών σε στυλ διαφορετικών μουσείων, 132 Χαρτονένια χρήματα (σε αξίες 1,5,10,20,50,100)
12 Στρογγυλούς δείκτες (από τέσσερις με τιμές 10,20 και 30), 1 Χαρτονένιος δείκτης πρώτου παίκτη σαν σφυράκι δημοπρασίας, 1 Φυλλάδιο οδηγιών

ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ
Στο παιχνίδι οι παίκτες έχουν τον ρόλο διεθνών μουσείων που αγοράζουν και πωλούν πίνακες από τους 5 μοντέρνους καλλιτέχνες με σκοπό να βγάλουν το μεγαλύτερο κέρδος από αυτό. Το παιχνίδι διαρκεί 4 γύρους, σε κάθε γύρο οι πίνακες που έχουν αποκτήσει τα μουσεία πωλούνται στην τράπεζα, ο νικητής είναι εκείνος που έχει τα περισσότερα χρήματα στο τέλος. Στήνουμε το ταμπλό, ένας παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του τραπεζίτη και δίνει 100 ευρώ σε κάθε παίκτη (το παιχνίδι μας λέει στις οδηγίες την νομισματική μονάδα κι ότι είναι σε χιλιάδες, αλλά δεν παίζει κάποιον ουσιαστικό ρόλο) τα οποία θα είναι κρυφά πίσω από το κάλυμμα του κάθε παίκτη στην διάρκεια του παιχνιδιού. Ανακατεύουμε τις 70 κάρτες και μοιράζουμε 10,9 ή 8 κάρτες σε παιχνίδι 3,4 ή παικτών αντίστοιχα. Οι υπόλοιπες μένουν στην άκρη για τους επόμενους γύρους. Ο μικρότερος παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του πρώτου παίκτη και παίρνει το σφυρί της δημοπρασίας.

Σε κάθε έναν από τους τέσσερις γύρους του παιχνιδιού οι παίκτες πωλούν και αγοράζουν όπως είπαμε έργα τέχνης. Αυτά προέρχονται από τους πίνακες που έχουν στο χέρι τους και στο τέλος του γύρου πωλούνται στην τράπεζα ανάλογα με το πόσο δημοφιλής ήταν ο εκάστοτε ζωγράφος σε εκείνο τον γύρο. Οι αξίες των καλλιτεχνών θα έχουν διακυμάνσεις κάθε φορά ανάλογα των πωλήσεων και της προσφοράς, από να κοστίζουν αρκετές χιλιάδες ευρώ έως και τίποτα!

Ο πρώτος παίκτης ξεκινά και παίρνει τον ρόλο του δημοπράτη, επιλέγοντας μία εκ των καρτών που έχει στο χέρι του για δημοπρασία. Εδώ είναι το ιδιαίτερο και κατ’ εμέ εξαιρετικό σημείο του παιχνιδιού που το κάνει να διαφέρει από τα υπόλοιπα. Κάθε κάρτα, εκτός του ότι ανήκει σε έναν από τους πέντε διαφορετικούς καλλιτέχνες, έχει κι ένα σύμβολο που δείχνει τι τύπου δημοπρασία θα γίνει. Ας δούμε λίγο αναλυτικά παρακάτω τα πέντε είδη δημοπρασίας.
Ανοικτή δημοπρασία: Η τυπική μορφή δημοπρασίας όπου όλοι ανοικτά κι άνευ σειράς μπορούν να κάνουν προσφορές. Τον πίνακα κερδίζει όποιος έχει πει την μεγαλύτερη τιμή και δεν υπάρχει άλλος να κάνει καλύτερη προσφορά ή ο δημοπράτης τον αποκτά δωρεάν σε περίπτωση που δεν προσφέρει κανείς τίποτα.
Δημοπρασία μοναδικής προσφοράς: Όπως σε πολλά παιχνίδια του είδους (π.χ. στο Medici του ιδίου) αρχίζοντας με τον παίκτη αριστερά του δημοπράτη οι παίκτες έχουν μία ευκαιρία να κάνουν μία προσφορά για τον πίνακα (η οποία δεν πρέπει να είναι μηδενική και να ξεπερνά τυχόν προηγούμενες) ή να πάνε πάσο. Αν κανείς δεν κάνει καμία, τότε ο πίνακας καταλήγει δωρεάν στα χέρια του δημοπράτη.
Κρυφή δημοπρασία: Όλοι οι παίκτες, συμπεριλαμβανομένου και του δημοπράτη, κρύβουν στα χέρια τους χρήματα (φυσικά έχουν την δυνατότητα να μπλοφάρουν χωρίς να τοποθετήσουν τίποτα) και ταυτόχρονα ανοίγουν όλοι τις προσφορές τους. Όποιος έχει δώσει τα περισσότερα αγοράζει τον πίνακα. Αν υπάρχουν παίκτες που προσέφεραν τα ίδια τότε τον πίνακα αποκτά όποιος κάθεται πιο κοντά στον δημοπράτη με την φορά του ρολογιού πάντα. Αν είναι ο ίδιος ο δημοπράτης μέσα στους ισόπαλους παίκτες τότε αγοράζει ο ίδιος τον πίνακα. Στην περίπτωση που δεν έγινε καμία προσφορά, ο πίνακας ανέξοδα πάει στα χέρια του δημοπράτη.
Δημοπρασία με ορισμένη τιμή: Ο δημοπράτης ανακοινώνει μία τιμή που επιθυμεί να πωληθεί ο πίνακας, η οποία δεν επιτρέπεται να ξεπερνάει τα χρήματα που κρύβει από πίσω από το κάλυμμά του. Ξεκινώντας με τον παίκτη στα αριστερά του οι παίκτες έχουν την ευκαιρία να δεχθούν να πληρώσουν το αντίτιμο ή να πάνε πάσο. Ο πρώτος που θα το πληρώσει παίρνει και τον πίνακα, αν κανείς δεν το πράξει τότε ο δημοπράτης υποχρεούται να τον αγοράσει στην τιμή που είχε ορίσει.
Διπλή δημοπρασία: Αν ο δημοπράτης θέσει έναν τέτοιο πίνακα για δημοπρασία τότε έχει την δυνατότητα να βάλει κι έναν ακόμη του ίδιου ζωγράφου, αλλά δεν επιτρέπεται να είναι κι αυτός με διπλή δημοπρασία. Αν δεν επιθυμεί ή δεν έχει την δυνατότητα να το κάνει τότε ξεκινώντας με τον παίκτη στα αριστερά του, προσφέρεται η ίδια ακριβώς δυνατότητα, να βάλουν έναν πίνακα του ίδιου καλλιτέχνη για δημοπρασία, χωρίς πάλι να είναι διπλής δημοπρασίας. Μόλις τοποθετηθεί πίνακας η δημοπρασία γίνεται για δύο αλλά στο είδος δημοπρασίας που δείχνει ο δεύτερος και αν το πίνακα τοποθέτησε άλλος παίκτης, τότε εκείνος αναλαμβάνει τον ρόλο του δημοπράτη παίρνοντας την σειρά του προηγούμενου και ολόκληρα τα κέρδη από την πώληση και των δύο πινάκων και πλέον συνεχίζει ο παίκτης αριστερά του (εδώ υπάρχει ένας πολύ καλός μεταβλητός κανόνας όπου αν γίνει χρήση του, ο καθένας από τους δύο λαμβάνει τα μισά κερδισμένα χρήματα και δεν τυχαίνει να χάσει κάποιος ενδιάμεσος την σειρά του). Αν κανείς δεν μπορεί ή δεν θέλει να βάλει πίνακα μαζί με τον ήδη υπάρχων προς δημοπρασία τότε ο δημοπράτης λαμβάνει δωρεάν τον πίνακα που έβαλε εξ’ αρχής.

Οι παίκτες πληρώνουν χρήματα στον δημοπράτη όταν αγοράζουν πίνακα, ενώ αν κερδίσει ο ίδιος ο δημοπράτης τα δίνει στην τράπεζα. Κάθε κερδισμένος πίνακας εκθέτεται μπροστά από το μουσείο του παίκτη σε κοινή θέα. Αυτοί οι πίνακες θα πωληθούν στο τέλος του γύρου και θα φύγουν από το παιχνίδι. Το τέλος του γύρου είναι μόλις παιχθεί ο 5ος πίνακας ενός καλλιτέχνη, ο οποίος με το που θα τοποθετηθεί στο τραπέζι δεν θα δημοπρατηθεί, αλλά θα σημάνει το τέλος του γύρου. Σε περίπτωση που είναι δύο πίνακες από διπλή προσφορά κι υπάρχουν άλλοι τρεις του ίδιου καλλιτέχνη ήδη τότε μένουν και οι δύο χωρίς να δημοπρατηθούν, ενώ αν πέσει στο τραπέζι ως 5ος πίνακας ένας με διπλή προσφορά τότε μένει μόνος του και απούλητος τελειώνοντας τον γύρο. Οι κάρτες που έμειναν στα χέρια των παικτών θα χρησιμοποιηθούν στους επόμενους γύρους, εκτός φυσικά από τον τελευταίο, όπου και ξεσκαρτάρονται.

Όταν τελειώνει ένας γύρος οι πίνακες των ζωγράφων αξιολογούνται και ανάλογα με την τιμή τους πωλούνται στην τράπεζα. Μετράμε πόσοι δημοπρατήθηκαν, συμπεριλαμβανομένου του 5ου πίνακα του καλλιτέχνη που τελείωσε τον γύρο, ο οποίος θα είναι κι εκείνος που θα λάβει το 30 στην αξία των πινάκων του. Βρίσκουμε και ποιοι είναι οι δύο επόμενοι καλλιτέχνες που πούλησαν τους περισσότερους πίνακες οι οποίοι θα πάρουν τα 20 και 10 αντίστοιχα. Αν υπάρχει ισοβαθμία λύνεται εις βάρος του καλλιτέχνη που βρίσκεται προς τα δεξιά. Εδώ είναι μία ακόμη σημαντική λεπτομέρεια του παιχνιδιού, την οποία θα αναλύσω λίγο πιο κάτω. Ανάλογα τον γύρο που βρισκόμαστε οι τρεις δημοφιλέστεροι ζωγράφοι πωλούν τους πίνακές τους ενώ οι πίνακες των άλλων δύο έχουν μηδενική αξία κι αυτό συμβαίνει ανεξαρτήτως του αν είχαν πωλήσει πίνακες σε προηγούμενο γύρο. Αν όμως ένας καλλιτέχνης έχει προηγούμενες αξίες από πωλήσεις του σε προηγούμενο γύρο, όποιος κι αν είναι αυτός, τότε αθροίζονται όλοι μαζί στην αξία πώλησης. Για παράδειγμα αν οι πίνακες της Sigrid Thaler είχαν αξία 20 ο καθένας στον 1ο γύρο, στον 2ο είχαν μηδενική γιατί δεν είχε βγει στους τρεις πρώτους σε πωλήσεις και στον 3ο πουλήθηκαν 5 δικοί της και βγήκε πρώτη παίρνοντας το 30, τότε στον γύρο αυτόν οι πίνακές της πωλούνται για 50 ο καθένας!

Όλοι οι νεοαποκτηθέντες πίνακες πωλούνται υποχρεωτικά και φεύγουν από το παιχνίδι. Ανάλογα τον αριθμό των παικτών μοιράζονται νέες κάρτες στον 2ο και 3ο γύρο παιχνιδιού κι αναπληρώνουν το χέρι τους. Τον καινούριο γύρο ξεκινά ο παίκτης στα αριστερά εκείνου που έκλεισε τον προηγούμενο όταν έπαιξε την 5η κάρτα που δεν δημοπρατήθηκε. Το παιχνίδι συνεχίζει έτσι μέχρι να ολοκληρωθούν οι τέσσερις γύροι. Αν κάποιος παίκτης στον τελευταίο γύρο μείνει χωρίς κάρτες δεν μπορεί να γίνει δημοπράτης αλλά φυσικά συμμετέχει κανονικά στις προσφορές των άλλων παικτών. Στην περίπτωση που στον 4ο γύρο όλοι οι παίκτες μείνουν χωρίς κάρτες αλλά δεν έχει συμπληρωθεί και ο 5ος πίνακας ενός καλλιτέχνη, τότε ο τελευταίος πίνακας που θα παιζόταν δεν δημοπρατείται, μετράει όμως κανονικά αριθμητικά στο σύνολο των πωλήσεων ενός ζωγράφου. Στη συνέχεια μετράμε κανονικά τις πωλήσεις όλων, όπως είδαμε παραπάνω. Το παιχνίδι τελειώνει με τον νικητή να είναι εκείνος με τα περισσότερα χρήματα.

Ακόμα ένας ενδιαφέρον μεταβλητός κανόνας είναι εκείνος όπου σε παιχνίδι τριών παικτών μοιράζονται κανονικά κάρτες για τέσσερις, απλά κάθε φορά που τελειώνει ένας κανονικός γύρος γυρίζουν ανοικτή μία κάρτα από το κρυφό χέρι σαν να την έχει κερδίσει. Αν τυχόν είναι ο 5ος πίνακας ενός καλλιτέχνη το παιχνίδι τελειώνει κανονικά.

Πέντε διαφορετικοί ζωγράφοι με τελείως διαφορετικό στυλ, οι Manuel Carvalho, Sigrid Thaler, Daniel Melim, Ramon Martins και Rafael Silvera είναι υπαρκτά πρόσωπα και τουλάχιστον σε αυτήν την έκδοση έχουμε ένα πανέμορφο και ποιοτικό αποτέλεσμα. Μία σημαντική λεπτομέρεια του παιχνιδιού, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, είναι ο άνισος καταμερισμός των πινάκων μεταξύ των καλλιτεχνών. Αυτό γίνεται λόγω του ότι πάντα ο εξ αριστερών έχει το πλεονέκτημα στην καταμέτρηση, αλλά έχοντας λιγότερους πίνακες ο Manuel Carvalho ή η Sigrid Thaler σημαίνει πως δεν θα βγουν όλες τις φορές πρώτοι ή δεύτεροι π.χ. Συγκεκριμένα ο πρώτος έχει μόλις 12 πίνακες και οι δεύτερη 13 που σημαίνει πως δεν θα μπορούσαν να έχουν 5 πίνακες σε κάθε δημοπρασία και να είναι ο στόχος κάθε παίκτη. Αυτό επηρεάζει πραγματικά τόσο πολύ το παιχνίδι που του δίνει μια άλλη νότα σκέψης και το ανεβάζει επίπεδο.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ
Μαζί με το Ra, ο δόκτωρ Knizia δημιούργησε δύο από τα καλύτερα παιχνίδια του είδους, χωρίς να θέλω να αδικήσω το Medici, το οποίο είναι το πιο απλοϊκό εκ των τριών. Όχι φυσικά πως πρόκειται για δύσκολα παιχνίδια, απεναντίας, αλλά το βάθος που έχουν τα Modern Art και Ra είναι αντιστρόφως ανάλογα των κανόνων τους. Δύσκολο να διαλέξω μεταξύ των δύο, το Ra παίζει εξαιρετικά θα έλεγα με 2 έως 5 παίκτες ενώ το Modern Art φαίνεται πως έχει πιο χρυσή τομή τους τέσσερις, χωρίς όμως να μην είναι καλό με τρεις και πέντε, ιδιαίτερα με τον τυχαίο παίκτη στους τρεις που δίνει μία αβεβαιότητα ακόμη. Σαν θέμα βέβαια «κολλάει» πιο πολύ το είμαστε μουσεία και κάνουμε αγοραπωλησίες έργων τέχνης, σε σχέση με την περίοδο των τριών βασιλείων την αρχαίας Αιγύπτου. Πολλές και διαφορετικές δημοπρασίες έναντι μίας. Πιο επιλεκτικό εδώ καθώς νιώθεις ότι επηρεάζεις την αγορά, σε σχέση με το σακουλάκι που τραβάς στο Ra. Καλή διαχείριση των χρημάτων που μπορεί να οδηγήσει σε ανισότητα, όπως είναι στην πραγματικότητα, σε σχέση με τις τρεις δημοπρασίες που έχει δικαίωμα να κάνει ένας Αιγύπτιος. Δύσκολη η επιλογή, διαφορετικά και τα δύο, γι’ αυτό στο κλείσιμο γράφω μία μίξη και στις δύο κριτικές που κάνω. Εκπληκτική η έκδοση της CMON για το Modern Art, πανέμορφη, ποιοτική, με ένα εγχειρίδιο το οποίο έχει μέχρι και μίνι βιογραφία των ζωγράφων και τους πίνακές τους, σχετικά οικονομικό, είναι ο ορισμός του αντιμετωπίζω ένα διαχρονικά κλασσικό πλέον παιχνίδι και τον παίκτη/καταναλωτή όπως πρέπει. Δε μπορώ να το προτείνω αρκετά, αν σας αρέσει το είδος θα πρέπει να το έχετε στην συλλογή σας, μαζί με το Ra φυσικά!

Το Επιτραπαιζουμε έχει κάνει ένα σύντομο βίντεο επεξήγησης και κριτικής για το παιχνίδι που μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω. Είναι από την ελληνική έκδοση που είχε κυκλοφορήσει και στην χώρα μας πριν μερικά χρόνια:

Κάντε click παρακάτω στο εξώφυλλο του κουτιού του παιχνιδιού για να μεταβείτε στην σελίδα καταχώρησης με περισσότερες πληροφορίες, κριτική για το παιχνίδι και άλλες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες:

Βρείτε τις καλύτερες τιμές, που αλλού?

Σχετικά με Παναγιώτης Ζώης

Παναγιώτης Ζώης
Ο Παναγιώτης λατρεύει το Σκάκι (Βασιλιάς στις προτιμήσεις του) ωστόσο τα χόμπι του ποικίλουν! Εκτός από τα επιτραπέζια του αρέσει να βλέπει anime, να ακούει μουσική (κυρίως Rock & Metal). Παράλληλα του αρέσει να βλέπει ταινίες και κάποιες επιλεγμένες σειρές (πχ. Game of Thrones, Deadwood, Band of Brothers). Αγαπημένο χρώμα του, το κίτρινο (στο Catan αναγκαστικά πορτοκαλί... ) και ακολουθούν μαύρο και μπλε αλλιώς γκρινιάζει άμα δεν του δίνουν ένα από αυτά!!!

Δείτε επίσης...

Lords of Hellas – How to Play Video

Το Επιτραπαίζουμε ετοίμασε άλλο ένα νέο Video που μας ζητήθηκε να παρουσιάσουμε. Δείτε πρώτοι το …